Betonpolitie op Mallorca

De betonpolitie neemt Mallorca onder de loep. In dit artikel de aan- en afraders voor dit Spaanse eiland.

Cala Fornells: Een aantal kreken met ministrandjes omzoomd door palmen en agaven. Het dorp zelf – Pueblo-achtige bouwstijl – strekt zich idyllisch uit over de rotskust. Een parkeerplek vinden is een crime. Heb je die eenmaal bemachtigd, dan heb je hier een topdag aan het azuurblauwe water.
Ligging: een baai ten oosten van Peguera.

 

Peguera is ganz Gemütlich. Hier komen veel Duitstalige families vakantie vieren. De plaats is niet te groot om mega te zijn en net niet klein genoeg om onbekend te blijven. Er zijn twee grote, mooie baaien met een langzaam aflopend zandstrand. Aan de wandelboulevard vind je voldoende (betaalbare) cafés en restaurants. Daarachter ligt de Avinguda: de slenter- en shoppromenade.

 

Portals Vells: Aan de zuidkant van de plaats liggen (nog) enkele fraaie kreken, met kleine zandstranden.

 

Magaluf. Wie een gewone vakantie aan zee zoekt, moet hier uit de beurt blijven. Tenzij je een feestvierende Brit bent en een week lang geen genoeg kunt krijgen van de drie B’s: beach, bier en bed. Op het strand lig je hier kop aan kont tussen fluorescerende luchtbedden en felgekleurde badlakens. ’s Avonds wordt er gefeest in de vele disco’s, bars en in de straten.

El Arenal (Platja de Palma). Een 4 kilometer lange gooi- en smijtwerk boulevard (autovrij, dat wel). Hier ga je ’s avonds zongebrand van kroeg ‘De Heeren van Amstel’, eetcafé ‘Broodje Jan’ langs het Dino Park naar de Disney-achtige biertent Megapark. TIP: ga hier een middag en een (voor)avond naartoe en kijk je ogen uit. Drink vooral een cocktail in een van de 15 balneario’s (strakke strand cafetaria’s op de boulevard).

Cala Pi. Een van onze favorieten. Strand onderaan de rotsen in een heuse canyon. Enkele prima hotels en laagbouw appartementen (niet storend gebouwd op de rotskust). Goed om een paar dagen te verblijven en van hieruit de zuidwestkust van Mallorca te verkennen. Palma ligt vlakbij (ook met de bus bereikbaar).

Costa de los Pinos. Een smal zandstrand achter een lange rij van pijnbomen.

 

Platja es Trenc. Oké, het is een beetje lastig om hier te komen. Je rijdt door een vlak en droog landschap naar de kust. Daar voert een slingerweg langs zoutpannen en een natuurgebied naar een parkeerplaats achter de duinen (à € 6 per dag). Maar dan lig je wel op een fraai zandstrand, zonder hotels erachter. In het weekend kan het behoorlijk druk worden.

Cala Figuera: Een van de mooiste baaien aan de zuidoostkust. Een fjordachtige inham en een pittoresk dorpje, waar je een paar prima restaurantjes (mét fjordzicht) vindt. Zandstranden zijn er niet, maar dat wordt ruimschoots gecompenseerd met de mooie ligplekken op diverse rotsen.
Colonia de Sant Jordi kun je als badplaats gerust overslaan. Te veel, lelijk platte rotsen. Wel goed als lunchstop. In de hoofdstraat vind je een reeks schaduwrijke (geluidsarme) restaurants.

Cala d’Or (letterlijk de ‘gouden kreek’). Toegegeven, de kreken zijn mooi, met fraaie stranden. Alleen jammer dat ze grotendeels zijn bebouwd met witte hotels- en appartementencomplexen. Veel hotels hanteren de all-inclusive formule, waardoor je het gevoel krijgt in een Center Parcs-aan-zee te zijn beland. Veel avondvermaak, met optredens van o.m. Elvis- en Freddie Mercury-imitators.

 

Calas de Mallorca kreeg van ons een dikke prent. Flinke hotelkolossen ‘groeien’ hier op de hoge klippenkusten.

 

Cala Bona & Cala Minor. Ook deze tweeling aan de oostkust deelt in de malaise. Het is het bekende recept, dat wordt toegediend overal waar meer dan honderd meter zandstrand ligt: uit de grond gestampte hotelresorts vormen een muur van wit gestuct beton. Een autovrije palmenboulevard probeert de overgang naar het strand nog op te fleuren. Maar de idylle is verprutst.

Porto-Colom: een kleine surprise. Plaats zelf is een vissershaven aan een enorme baai. Rijd er omheen en je vindt pastelkleurige visserhuizen aan het water en ontdek-je-plekje strandjes op de weg naar de vuurtoren

 

Cala Ratjada. Hier kun je gerust een paar dagen stukslaan. De plaats heeft aangename wandelboulevards rond een knusse haven en er is zo goed als geen hoogbouw. Her en der vind je baaitjes en kreken met heerlijke zandstrandjes. Nergens vonden wij de pantoffelpromenade leuker en romantischer dan hier. Zoek een terrasje, bestel een drankje en maak daarna je keuze voor het diner. De Spaanse, Italiaanse en Franse keuken is er vertegenwoordigt.

Cala Mesquida mag niet onvermeld blijven. Onze strandfavoriet. Prachtige baai op de noordoost kaap, in de rug gedekt door een tafelberg. Let op: neem slippers en strandparasol mee. Zand wordt in de loop van de dag loeiheet. Water rond de kaap is maritiem natuurpark.

 

Can Picafort. Lang zandstrand, met daarachter meteen een batterij hotels. Toeristentreintjes brengen de zonaanbidders met hun luchtbedden ’s ochtends vanuit hun hotels naar la playa en ’s avonds weer terug naar de hotelbuffetten: dag in – dag uit.

Playa d’Alcúdia heeft een lang en mooi zandstrand (10 km) met vele palmen. Alleen de pret- en eetallee’s erachter bekoren stukken minder.

Sa Rápita ligt aan een brede baai, zonder zandstrand en zonder hotels. Dus geen ondernemer die er boord inziet hier een hotel te bouwen. Prima. Mallorcanen uit het dorp nemen hier een duik in zee. Een paar restaurantjes aan de kustweg zijn goed voor een lunchstop.

Cap Formentor is van een ongeëvenaarde schoonheid. Rijd met de auto voorbij het 1e uitzichtpunt (Mirador des Colómer) en je ontdekt een paar droombaaien. Een zandpad leidt erheen. Wel boek en gekoelde drankjes meenemen.

Cala de la Calobra. Droomstrand in kloofbaai aan het eind van de spectaculaire slingerweg C710 door het Tramuntanagebergte. Gevolg: een overbevolkt zand- en kiezelstrand, waardoor je al snel moet uitwijken naar een zondoorstoofde ligplek op de keien in de kloof. De horeca maakt misbruik van de afgelegen ligging door de prijzen flink op te schroeven. Voor een baguette met ham en een icetea wordt zonder blikken of blozen 8 euro gevraagd!