Cilento & Amalfi

De Costiera Amalfitana is Europa’s mooiste kust. Denk aan rotsen, steil rijzend uit zee, stadjes, ooit machtig en rijk, en bomen vol citroenen. Plus, dat ook, toeristen. Iets verder ligt de Cilento, stil en onbekend. REIZEN Magazine proeft van beide.

Hier op www.reizen.nl extra beeld en informatie bij een ontdekkingsroute vanuit Napels, naar de kust van Amalfi, wereldberoemd werelderfgoed, en de Cilento, stil en onbekend. Een reportage hierover verscheen in REIZEN nummer 3, 2011.

Tekst: Kees Lucassen | Fotografie: Bart Hautvast

START: Amsterdam – Napels–Salerno

‘Eerst Napels zien en dan sterven! Die kreet ken je toch wel? Toch moet je dat niet doen, dat sterven bij Napels. Ik raad je met klem aan nog een stukje verder te kijken…’

Aan de telefoon hangt Peter Hoogstaden, een oude vriend. Pakweg vijftien jaar geleden verhuisd naar Salerno en inmiddels een kenner van Italië.

Peter: ‘…want onder Napels schittert de kust van Amalfi. En nu hoor ik jou al denken: dat betekent dan waarschijnlijk drommen toeristen en prijzige hotels. Nou, dan heb ik nog een tip: een stukje verder, daar ligt het Parco Nazionale del Cilento e Valle di Diano. Onbekend, gastvrij en erg mooi, dus nou dacht ik…’

Enfin, een half uur later koop ik een Transavia-ticket voor Napels, en huur ik een citroengele Fiat Panda voor een week. En veertien dagen later rijd ik met deze auto naar Salerno, 45 kilometer onder Napels.

Transavia.com vliegt van Amsterdam naar Napels, tot 16 april vier keer per week en daarna zes . Prijs: vanaf € 82 all in (enkele reis) of € 151 (retour). Vliegtijd: circa 2 uur.

Klik hier voor het artikel ‘Napels zien’ uit REIZEN Magazine nummer 6 2010

Een auto huren die op vliegveld van Napels klaar staat, kan al vanaf € 202 per week bij Sunny Cars, lezers van REIZEN Magazine kunnen hierop nog eens 10% korting krijgen, zie www.reizen.nl. Sunny Cars biedt de mogelijkheid om klimaatneutraal te rijden en steeft ernaar auto’s inclusief CO2-compensatie aan te bieden www.sunnycars.nl. Overigens, vanaf Napels zijn Salerno en Pisciotta ook goed bereikbaar per trein.

Dag 1: Salerno–Vietri–Cetara

16.30 uur Op de boulevard vieren we ons weerzien, waarna we via Vietri, een keramiekstadje aan zee, naar Cetara rijden.

18.00 uur Peter: ‘De wereld bezoekt Amalfi zelf, of Ravello, Vietri en Positano. Terecht, en dat moet de wereld vooral blijven doen, maar wij Salernitanen gaan in het weekend naar Cetara. Cetaresi zijn vissers. Ze vangen tonijn en ansjovis.’

Liefde op het eerste gezicht, minder is het niet: Cetara. De mintgroen betegelde koepel van de San Pietro. De verweerde muren langs de zorgvuldig verwaarloosde trappen en steegjes. Het kleine strand waarop de Santa Anna, Santa Bernadetta en Lucia Madre rusten. Vissersbootjes. In zijn atelier, formaat bezemkast, schildert de grijsbesnorde Rafaele Galasso zijn zoveelste havenzicht.

21.00 uur Geluk kun je proeven. Kwestie van gaan zitten in restaurant San Pietro, waar Enrico in hoog tempo slow food serveert. Garnalen met ansjovis. Zoute ansjovis met zoete meloen. Kaas en ansjovis in citroenblad. Enzovoort.

Praktisch

• Cetara: het Pro Loco Visitors Office (= het VVV-kantoortje) vind je op de Corso Garibaldi 15. Hier kun je info krijgen o.m. over vijf wandelroutes, gemarkeerd en 1 tot 6 uur lang. De paden zijn mooi maar verre van vlak. Zie ook www.prolococetara.it
• Cetara: Ristorante San Pietro, Piazetta S. Francesco 2. Alles is lekker, maar de specialiteit is Garum (colatura) di alici. www.sanpietroristorante.it
• In Cetara sliepen we in een sfeervol appartement in oud trapsteegje, met zicht dorp en zee, gehuurd via CeTour. Prijs: vanaf € 350 per week. Op www.cetour.it vind je informatie (in het Engels, Duits & Frans) over appartementen langs de Amalfi-kust.

 

Dag 2: Cetara–Ravello–Amalfi–Cetara

07.30 uur Een man komt op een Vespa naar beneden gescooterd. Om zijn nek hangt een gouden ansjovisje. ‘

Giulio, de man van Nettuno’, weet Peter. ‘Hij maakt colatura d’alici.’ Niet begrijpend volg ik Giulio. We steken de SS163 over (‘Eine der schönsten Strassen der Welt’, aldus mijn reisgids) en stappen in een kraakheldere ruimte. Hier toont Giulio hoe van verse ansjovis in zeven maanden tijd colatura wordt gemaakt.

Giulio: Voor 3 liter heb ik 40 kilo ansjovis nodig, die daarna wordt weggegooid.’ En wat kun je ermee?  Giulio: ‘Een schaal pasta met slechts enkele druppels colatura smaakt als, als…’ Giulio maakt z´n zin niet af, maar kijkt even naar de hemel en kust daarna zijn gouden ansjovisje. ‘De Romeinen die het garum noemden, waren er al gek op.’

09.00 uur Met ieder een kleine fles stappen Peter ik naar buiten, voor een wandeling om het dorp, over de voet van de Monte Falerio, tussen Johannesbrood en citroenbomen. Via de achterkant lopen we het dorp weer in, tot we op een pleintje staan, de Piazza Europ bij Liquore Artigianale Agrocetus. Binnen zien we twee enorme zilverblinkende vaten. ‘500 en 1000 liter’, zegt een man, die zich voorstelt als Gennaro. Over limoncello, want dat wordt hier gemaakt, bestaan veel misverstanden, zo horen we. ‘Ten eerste: het is geen destillaat en dus is dit geen stokerij. En ten tweede: het wordt niet van citroensap gemaakt, maar van de schillen. Nee, sterker nog, enkel van de buitenkant van citroenschillen.’

12.00 uur Twee flessen rijker rolt de Panda ons over de kustweg naar het welgelegen Ravello. Al vanaf de vroege middeleeuwen vertoeven de rijken en groten der aarde graag hier. Een willekeurige greep: Richard Wagner, Maurits Escher, Greta Garbo, Gina Lollobrigida, Bill & Hillary. In Ravello, rijk en oud, schijnt de zon net iets vaker dan elders. Maar niet vandaag: de wolken zijn gezakt tot op ooghoogte. Via de witte villa van Gore Vidal, een goede vriend van de Kennedy´s, lopen we naar Villa Cimbrone, waar een eeuw geleden een puissant rijke Schot woonde. Het is nu een hotel, met Giorgio als de onberispelijk gestropdaste directeur. Hij toont ons de tuinen, vol priëlen, zuilen, tombes en de Grot van Eva. Als we op het Terras van Oneindigheid tussen een rij klassieke bustes staan, voor een afgrond en met uitzicht op zee, jubelt Giorgio: ‘Dit terras is een anti-depressiemiddel. Al wie hier staat, is blij dat hij leeft!’

‘Er is dus nooit iemand naar beneden gesprongen?’ ‘Nou, er is één vrouw naar beneden gestort. Zij was hier echter met haar man, dus ik betwijfel of dat wel zelfmoord was’.

16.00 uur En dan Amalfi zelf. Hoofdstad van een zeemacht die al voor Venetië op het water heerste. Waar ene Flavio Gioia, volgens Amalfi zelf, het kompas uitvond. Alleen de domkerk Sant’ Andrea is het Transavia-ticket al waard. Al doen de ook aanwezige prullariashops met Mussolini-schorten en Berlusconimokken ons wel weer terug naar Cetara verlangen.
´s Avonds zitten we daar bij Porta Avontura, goed voor bier en pizza. Buiten in de haven klinkt kanongebulder. Gevolgd door vuurwerk, beierende klokken, processie en gezang. Het is fijn op reis te zijn.

Praktisch

• Cetara: Nettuno, Via Umberto 1, tel: (+39) 089 261147.
• Cetara: Agrocetus, Piazza Europa 30, tel: (+39) 089 261797.
• Ravello: De tuin van Villa Cimbrone, met het Terras van Oneindigheid, is te bezoeken (€ 6) van 9.00 uur totdat de zon onder gaat, en nu al te zien op www.villacimbrone.com.
• Ravello: Villa Rufolo (al genoemd in Boccaccio’s Decamerone). Voor €5 zie je met eigen ogen het panorama dat op ontelbare ansichtkaarten staat. Thuis al kijken kan via een webcam op www.villarufolo.it

Benieuwd hoe de rest van de reis verloopt?

Van de Amalfitaanse kust naar Cilento

Parco Nazionale del Cilento e Vallo Diano

Praktische tips