Dag 3. Dinard: Hôtel de la Plage
Afstand Fécamp-Dinard: 290 km
Ook Le Havre is sinds 2004 een Ville d’Art et d’Histoire. De stad is zelfs UNESCO werelderfgoed. Dat is opvallend, want de havenstad werd in de Tweede Wereldoorlog voor 85% vernietigd. Waarna een nieuw, sober, strak Le Havre uit de grond is gestampt, met veel beton. Bijzonder, zeker, maar niet bepaald bekoorlijk. En dus rijden we door, over de Seine via de Pont de Normandie, een drie kilometer lange brug over de monding van de Seine, en zo belanden we in Honfleur. Honfleur is alles wat Le Havre niet is. Snoezige boetiekjes en brasserietjes in middeleeuwse vakwerkhuizen langs de waterkant, tussen een antieke draaimolen en een schilder met alpinopet. Nee, dan onze derde stop: Deauville. Mondainer kun je het niet hebben. Vanaf halverwege de 19de eeuw strijken de rijken der aarde hier neer in – nog immer bestaande – luxehotels.
Magnaten, presidenten, filmsterren en prinsessen. We struinen richting casino, over de houten planken van de Promenade des Planches, in het spoor van Obama, Sarkozy, Travolta, de Sjah van Perzië, Flaubert en zo zou ik nog wel even kunnen doorgaan. Ieder jaar (begin september) vindt hier het Festival du Cinéma Américain plaats. Via Bayeux rijden we naar de baai van Mont-Saint-Michel. ‘Hier vieren aarde en water een voor de rest van de planeet onbekende bruiloft’, schreef Bertrand Poirot-Delpech. Die naam mag u vergeten, maar besef wel dat deze 500 km² grote baai een uniek ecosysteem is. Met de snelheid van een paard in galop stijgt of daalt het getij 15 meter (!). En altijd is daar de Mont-Saint-Michel, soms als eiland in zee, soms als een rots in tangue (slijk).
In de 8ste eeuw, en vooral sinds de 13de eeuw steeds meer bebouwd, met klooster en dorp. En nu druk bezocht, uiteraard, daarom arriveren wij hier rond 17.00 uur, als de bussen verdwijnen.
‘En nu?’ vraagt Ynke. Naburig Cancale, een oesterdorp, bewaren we voor morgen, maar wel gaan we nog naar Saint-Malo, een zeeroverstad die ik nog ken uit de stripboeken van Roodbaard (de Schrik der Zeven Zeeën), die ik als kind verslond. Ook Saint-Malo kwam zwaar gehavend uit de oorlog, maar is voorbeeldig herbouwd. ‘De mooiste stad van de wereld’, volgens Benedicte, een Maloaise die we tegen het lijf lopen. ‘En ik ben echt niet chauvinistisch.’ Ze toont ons de wallen, een geheim strandje, de kathedraal en oude deuren vol houtsnijwerk, en ze verklapt waarom de schepen eeuwenlang door honden werden bewaakt. ‘Honden kun je niet omkopen.’
Net voor het donker arriveren we in buurstad Dinard, om de dag af te sluiten met een wandeling over de Promenade du Clair de Lune.
Hôtel de la Plage
www.hoteldelaplage-dinard.com2-pk v.a. € 58.Vanuit het terras van Hôtel de la Plage in Dinard (www.ot-dinard.com) zie je de zee. Plus een handvol chique Villa’s Kakelbont en het art deco-gebouw van de cinema, waar nu de nieuwe film van Woody Allen draait (Midnight in Paris, mét Carla Bruni). Tussen strand en cinema kun je Alfred Hitchcock spotten, althans zijn standbeeld (in Dinard vindt jaarlijks het Festival van de Britse film plaats). Met twee vogels. Ynke: ‘Typisch Hitchcock.’
Meneer Daniël, le patron, brengt verse koffie. ‘Ja, dit is een familiehotel’, zegt hij. En daarna, bijna achteloos: ‘
En daarvoor was dit het huis van de gouverneur van Bretagne.’
Als het regent
Stop dan in Le Havre voor het Musée Malraux, een Museum voor Schone Kunsten in een modern gebouw aan zee. Binnen hangt felgekleurd werk van onder meer Monet, Renoir, Dufy, Van Dongen en Eugène Boudin (1824-1898), waarvan u hier Zonsopkomst, Etaples ziet:
Of stop in Bayeux voor Het Tapijt, dat in 58 taferelen de geschiedenis vertelt van de verovering van Engeland door Willem de Bastaard, Hertog van Normandië. Een stripverhaal uit de 15de eeuw, 70 meter lang.
Plaat du Jour
Et maintenant?’ (Gilbert Becaud, 1961)
Plaats een reactie
