Leuk of lijden in Andalusië
In de rubriek ‘Leuk of Lijden’ heeft REIZEN Magazine contact met Nederlanders in het buitenland die het roer hebben omgegooid. In deze aflevering schrijven wij met Gé (45) en Susan (46) Boxmeer. Sinds begin 2008 hebben zij hun bestaan in het Brabantse Mariaheide verruild voor een toekomst in Puente Genil in Andalusië, Zuid-Spanje. Midden in een natuurgebied aan een klein meer met flamingo’s vind je hun oude verbouwde boerderij ‘Cortijo Rural Gé en Susan’.
Waarom zijn jullie naar Andalusië vertrokken? Gé: ‘Wij hebben altijd al het idee gehad om ons in het buitenland te vestigen. De vraag was alleen wanneer. Onze twee opgroeiende dochters speelden een belangrijke rol in die beslissing. Maar ook de drukte van onze banen in Nederland. We besloten te gaan zodra onze kinderen groot waren en zelf hun keuze konden maken. Het werd Andalusië omdat wij daar een keer met zomervakantie naar toe zijn geweest. We waren meteen verliefd op de bergen, de meren, de zon en de cultuur van die streek. Onder een kurkeik aan een prachtig meer zeiden we tegen elkaar: “Hier zou ik wel willen wonen”.’
Wat deden jullie in Nederland? ‘Susan werkte in een sportcentrum in Mariaheide en ik had mijn eigen deurenfabriek in Uden. Hoewel ik aanvankelijk creatief bezig kon zijn op de werkvloer veranderde mijn werk binnen tien jaar steeds meer in een kantoorbaan. Daar zat ik eerlijk gezegd niet op te wachten. Er moest iets veranderen.’
Was de start eenvoudig? ‘Niet bepaald. Voordat we deze oude boerderij in Puente Genil hadden gevonden, waren we al drie jaar verder. Maar, zoals wij wilden, was het huis betaalbaar, groot met een stuk grond erbij en goed bereikbaar vanuit Malaga, Granada, Cordoba en Sevilla. Toen onze familie en vrienden de eerste foto’s zagen, zeiden ze: ‘Jullie hebben een hoop steen gekocht met een schoorsteen erop.’ Maar wij zagen voldoende mogelijkheden.’
Er moest dus veel verspijkerd worden? ‘Ja. Ons nieuwe huis had geen ramen, deuren, water en elektriciteit. Met de vele foto’s van de boerderij en de maten die we hadden opgenomen, zijn we al een jaar voor vertrek aan de slag gegaan. Ramen, deuren en meubels hebben we zelf gemaakt. Een architect in Puente Genil regelde voor ons de vergunningen voor de verbouwing. Toen we er gingen wonen, sliepen we op een matras onder een klamboe op zolder. Een kerkuil en een torenvalk hielden ons gezelschap. In de ruimte van een schouw stond ons campinggasstel, ons bankstel stond in het zand. Maandenlang hebben we van ’s ochtends 6.00 uur tot ’s avonds 22.00 uur gewerkt.’
Ging het inburgeren gemakkelijk? ‘Eigenlijk wel. Toen we ons in de boerderij gevestigd hadden, merkten we na verloop van tijd dat de mensen uit de buurt nieuwsgierig waren. Overdag kwam er een boer voorbij voor een praatje, het weekend daarna reed er een wagen met een hele familie langs, hun neuzen tegen de autoramen geplakt. We leken bijna een lokale attractie in Puente Genil. In tegenstelling tot mezelf spreekt Susan goed Spaans en na meer contact begonnen de mensen ons met klusjes te helpen. Soms help ik ze om een slappe band van een tractor op te pompen of om missend gereedschap te lenen. In ruil daarvoor krijgen we kisten vol met groenten van het land. We vinden de omgang met de mensen hier heel gemoedelijk.’
Kunnen jullie leven van de B&B? ‘Daar gaan we wel van uit en we vertrouwen erop dat het ons gaat lukken.’
Wat is er in jullie buurt te doen voor bezoekers? ‘Puente Genil is omringd door steden als Malaga, Sevilla, Cordoba en Granada. Dagtrips met de auto, maar ook per trein naar het sultanspaleis Alhambra in Granada of de prachtige Mezquita in Cordoba zijn heel goed mogelijk. Maar ook een typisch witte Spaanse stad als Ronda ligt binnen handbereik. Houd je meer van de natuur, dan heb je hier veel laguna’s. Je kunt er veel verschillende vogelsoorten zien, waar ik je graag meer over vertel. Veertig kilometer hier vandaan ligt het natuurgebied ‘Sierra de subbetical’ waar bijvoorbeeld de vale gier, maar ook het wilde zwijn of het hert zijn thuis heeft.’
Organiseren jullie zelf activiteiten? ‘Voor je verblijf bij ons geldt ‘Niks moet mar ’t kan liglijk’, zoals wij in Brabant zeggen. Wij hebben geen vaste workshops, maar wil je samen met Susan tapas maken, dan kan dat. Ik schilder en knutsel graag, dus meld je maar bij me aan. Evengoed kun je bij ons lekker luieren en een duik in het zwembad nemen.’
In welk jaargetijde is een bezoek aan jullie het best? ‘Eigenlijk het hele jaar. Het is maar net waar je van houdt. Het populairst is de periode van maart tot en met juni en de maanden september – oktober. Heb je geen last van de zon, dan kun je hier goed relaxen in de zomer. Vanwege de warmte zul je je activiteiten zoals een stedenbezoek alleen in een wat rustiger tempo moeten doen. In de winter is het over het algemeen ook lekker, dan heb je koudere nachten en iets meer kans op regen. Wij zijn in ieder geval wel het hele jaar open.’
Missen jullie Nederland? ‘Afgezien van onze dochters Debbie en Janneke en onze familie en vrienden missen we Nederland niet. We hebben nog steeds het gevoel dat we een droom hebben waargemaakt.’
Voor meer informatie, zie www.cortijogesusan.com
Meer weten over het Alhambra en zeven andere Moorse aanraders? Klik dan hier.
Plaats een reactie
