Leuk of lijden in de Provence

In de rubriek ‘Leuk of Lijden’ heeft REIZEN Magazine contact met Nederlanders in het buitenland die het roer hebben omgegooid. Deze maand mailen wij met Ellen van der Scheer (36). Samen met haar Noord-Ierse man Jason Torrens (38) vertrok zij in 2009 naar de Provence. In deze Zuid-Franse streek runnen zij hun chambre d’hôte Le Vieux Plantane.
Waarom zijn jullie naar Frankrijk vertrokken?
Ellen: ‘Drie jaar geleden hebben we elkaar in Egypte leren kennen, beiden werkten we daar voor een touroperator. Het hebben van een hotelletje of pension in warmere streken is altijd onze droom geweest. Al snel wilden we samen een chambre d’hôte in Frankrijk kopen. We houden van het land en de cultuur, maar de keuze was ook praktisch. Hollanders en Engelsen, een grote doelgroep voor ons, komen gemakkelijk hierheen.’
En het werd een chambre d’hôte in de Provence…
‘Inderdaad, Le Vieux Platane is een prachtige driehonderd jaar oude boerderij met een net zo oude plataan. De B&B ligt middenin de wijngaarden, vlakbij Carpentras, Orange en de Mont Ventoux. Het heeft vijf kamers, waarvan twee voor families, en één appartement. Op Franse websites plaatsten we advertenties en zo kwamen we er in januari 2009 aan. We pachten het nu, want we wilden geen taferelen zoals je wel eens op televisie ziet. Het leek ons niet verstandig om halsoverkop een aankoop te doen. Eerst maar eens het leven van een chambre d’hôte ‘uitproberen’.’

Is jullie droom uitgekomen?
‘Niet helemaal. We willen hier voorlopig echt niet weg, Le Vieux Platane is een lot uit de loterij. Toch zouden we in de toekomst graag een eigen B&B kopen, door de crisis is dat niet mogelijk, een hypotheek krijgen is nu heel lastig bij Franse banken. Maar we zitten dicht bij het vuur en wachten het af, zodat we over een aantal jaar wel onze ‘droom’ kunnen aanschaffen.’
Parle vous français?
‘Voordat we vertrokken middelmatig. Ik sprak eigenlijk beter Spaans dan Frans, en Jason had wel eens een cursus Frans gedaan in Noord-Ierland. Veel verder dan een beginnende conversatie kwamen we echter niet. Vandaar dat we gelijk een lerares hebben benaderd, zij bleek onze redding. Door haar enorme netwerk hebben we veel mensen leren kennen. Ze komt nog steeds elke week bij ons thuis, vloeiend Frans spreek je natuurlijk niet binnen een week.’

Hoe leuk zijn de Fransen?
‘De Franse bureaucratie is soms een ware nachtmerrie! Ze bedenken elke maand een nieuwe wet, zo moesten we opeens een cursus volgen voor onze alcoholvergunning. Met een middelmatige Franse kennis een driedaagse cursus Franse wetten en artikelen doen…om vervolgens toch het examen te halen.’
Nog meer leuke anekdotes?
‘Oh ja, de Fransen kunnen ook een puntje zuigen aan de Hollandse en Britse service. Het lijkt wel of ze je niet willen helpen. Ik zat al een half uur aan de telefoon met een Frans telecombedrijf toen ik erachter kwam dat de persoon aan de andere kant van de lijn wel degelijk Engels sprak! Iets heel anders, ons huis heeft door de ouderdom wel eens gebreken. ‘Leuk’ is dan als de septische put hartje zomer (40 graden!) overstroomt. Jason stond echt letterlijk tot zijn knieën in de “shit” en rook drie dagen daarna nog steeds onaangenaam.’
Hebben jullie leuke buren?
‘Jazeker, onze buren, wijnboeren, helpen met alles en maken ook veel reclame voor de B&B bij vrienden en klanten. In het dorp wonen overigens meer expats, Nederlanders en Ieren maar ook Denen en Fransen uit andere streken. De meesten zijn gepensioneerd. Toch hebben we een leuke vriendengroep opgebouwd met mensen van onze eigen leeftijd.’
Geen last van heimwee?
‘Natuurlijk missen we familie en vrienden erg. Afgelopen jaar kwam het gros voorbij, dit jaar is het een stuk stiller. Maar we zijn echt geëmigreerd en zullen in Frankrijk blijven. Last van heimwee hebben we nooit. Qua eten zijn we beiden gek op stroopwafels en die komen altijd wel op de één of andere manier hier. Net als drop, tijdschriften en pakjes Conimex. En gelukkig kwam Jason’s broer vorig jaar uit Engeland rijden met een krat vol baked beans en HP-saus (een donkerbruine pikante saus). We hopen dat hij snel weer komt, de voorraad is bijna op!’
Kunnen jullie leven van de B&B?
‘Je wordt er niet rijk van, maar de inkomsten zijn voldoende. Ook in de wintermaanden, wanneer we dicht zijn, kunnen we rondkomen.’
Tevreden?
‘We hebben ons eigen bedrijf, een eigen stekkie en zijn nog even enthousiast als vorig jaar! Vooral het sociale aspect van dit werk ligt ons. Zo is Jason gek op koken. Hij serveert twee tot drie maal per week een Table d’hôte op het overdekte terras bij de plataan. Het menu bestaat veelal uit traditionele Franse gerechten met een Provençaals tintje, zoals Coq au vin en Porc Dijon. We houden echt van het chambre d’hôte leven.’
Voor meer informatie, zie www.levieuxplatane.fr
Plaats een reactie

