Leuk of lijden in Portugal
In de rubriek ‘Leuk of Lijden’ heeft REIZEN Magazine contact met Nederlanders in het buitenland die het roer hebben omgegooid. In deze aflevering mailen wij met Nel Schimmer (61). Samen met haar man Wynand Riemslag (59) en haar zus Lies Schimmer (57) runt zij Monte do Casarão in de Alentejo Litoral, het zuidwesten van Portugal.
Wat was de aanleiding voor jullie verhuizing naar Portugal?
Nel: ‘De drijfveer was onze oudste zoon Bas, die aan de Erasmus Universiteit in Rotterdam bedrijfskunde studeerde. In 2001 ontdekte hij dat hij deze studie en zijn hobby golfsurfen heel goed in Portugal kon combineren: de Erasmus Universiteit had een uitwisselingsprogramma met de universiteit van Lissabon. Bas volgde daar filosofie als bijvak. Dat beviel zo goed, dat hij uiteindelijk bedrijfskunde liet varen en zich op de filosofie richtte.’
Dus jullie wilden je studerende zoon in Portugal opzoeken.
‘Precies. Wij waren nog nooit in Portugal geweest. Om het land te verkennen, hebben we een rondreis geboekt. In de Alentejo Litoral, het zuidwesten, hebben we toen een vakantiewoning van een Amsterdamse mevrouw gehuurd. De natuur, de rust en vriendelijke bevolking sprak ons zo aan, dat wij het jaar daarop met mijn zus Lies nog eens zijn teruggegaan. We waren het erover eens: wat die Amsterdamse mevrouw kan, kunnen wij ook’.
Welke beroepen hadden jullie in Nederland?
‘Wynand was zelfstandig consultant in Almere, ik chef-redactie bij een vakblad voor marketingmanagers en Lies heeft meer dan dertig jaar in de optiekbranche gewerkt. Hoewel Wynand en ik het best naar ons zin hadden in ons werk, wilden we met emigreren niet wachten tot ons pensioen. Lies had inmiddels ervaren hoe het was als een familiebedrijf wordt verkocht aan een keten. Zij vond haar nieuwe werksituatie minder aantrekkelijk en sloot zich daarom gemakkelijk bij ons aan.’
Hoe was de start in Portugal?
‘Zeer goed. We hadden een adviseur in Portugal en hebben in Nederland heel veel voorbereidend werk gedaan. Voordat we Monte do Casarão in 2004 kochten, wilden we de garantie dat we ons concept konden uitvoeren. Wij hadden zes luxe vakantiehuizen voor ogen, elk op een eigen berg, zonder buren en met een schitterend uitzicht. Aanvankelijk vonden de Portugezen dat maar raar: je gaat toch niet in je eentje op een berg zitten. Waarom zet je niet alle huizen bij elkaar met in het midden een zwembad? Met heel wat overtuigingskracht en onderhandelen zijn onze plannen uiteindelijk geslaagd. Al hadden we wel wat problemen met de Portugese bureaucratie. Hoewel Portugal een EU-land is, waren de regels soms onnavolgbaar. De Portugese overheid bleek dol te zijn op formulieren, waardoor de btw-terugvraag veel moeite kostte. Als je onbedoeld ook maar iets verkeerd invult, krijg je een boete die vaak hoger is dan het bedrag waar je recht op hebt.’
Konden jullie je al snel redden in het Portugees?
‘Een vreemde taal leren blijft lastig, “vooral als de harde schijf vol is”, zoals Wynand zegt.Lezen en schrijven gaat, maar spreken en verstaan is moeilijker. De Portugezen slikken letters in, plakken woorden aan elkaar en hebben klanken waar wij nooit van gehoord hebben. Bovendien spreken ze hier in de Alentejo ook nog een dialect. Voor ons allen reden te meer om twee keer per week ‘Portugees voor buitenlanders’ te volgen.Voor moeilijke onderhandelingen maken we dankbaar gebruik van onze inmiddels afgestudeerde zoon Bas, die bij ons is ingetrokken en de taal vloeiend spreekt.’
Ging het inburgeren gemakkelijk?
‘Van meet af aan hadden wij contact met de lokale bevolking om ons te kunnen vestigen. Nu wij hier wonen, proberen we alles lokaal te regelen en te kopen. Denk daarbij aan de aanschaf van broodroosters tot zaagmachines. Bovendien houden we goed in de gaten welke activiteiten er in onze omgeving worden aangeboden. Lies en ik hebben ons net ingeschreven voor een korte cursus reptielen herkennen, georganiseerd door de regionale natuurclub. Handig voor het inburgeren, maar ook om meer te weten over de natuur in onze omgeving, want er zijn hier bijvoorbeeld gekko’s, salamanders en slangen. Ongetwijfeld zullen we de komende jaren ook meer leren over alle kruiden, bloemen en paddestoelen in de Alentejo. En die kennis geven we graag door aan onze gasten’.
Kunnen jullie leven van de vakantiehuizen?
‘Ja, hoewel het geen vetpot is. Maar dat wisten we vanaf het begin.We hebben nog veel plannen en doen nieuwe investeringen, omdat we plezier hebben in de opbouw van ons bezit. Zoals we zelf zeggen: de primaire arbeidsvoorwaarden kunnen beter, maar de secundaire zijn uitstekend!’
Wat is er in de buurt te doen voor jullie gasten?
‘Wij zitten niet ver van de West-Atlantische kust, waar je veel vissersdorpjes en nog heerlijk stille strandjes hebt. Een kustroute per auto is de moeite waard. Bas is surfleraar, dus ook een dagje surfen behoort tot de mogelijkheden. Wat verder landinwaarts zit je tussen de heuvels met kurkeiken en eucalyptusbomen. Wie in Monte do Casarão begint te wandelen, kan urenlang stappen zonder iemand tegen te komen. Op ongeveer een uur rijden vind je Romeinse opgravingen. Ook kastelen en historische stadjes als Silves en Lagos zijn gemakkelijk te bereiken. Wil je een dagje winkelen, dan kun je naar een grotere stad als Odemira op dertien km afstand.’
Welk jaargetijde is het beste voor een bezoek?
‘Vanwege het gunstige klimaat is het hier eigenlijk het gehele jaar aangenaam. Wil je de mimosa bij ons zien bloeien, kom dan eind februari. In april en mei is het hier één bloemenzee en kun je de vogels zien die terugkeren van hun overwintering in Afrika. De temperatuur is in het voorjaar net als in het najaar aangenaam, wat lekker is voor lange wandelingen. Ben je hier in oktober, hoor dan hoe de Portugezen hun hart uitstorten tijdens de fadowedstrijden in de omliggende dorpen. En houd je van festivals en markten, dan is de zomer een aanrader. Je kunt de warmte goed trotseren door een verkoelende duik in ons zwembad.’
Missen jullie Nederland?
‘Niet echt.We zijn blij met onze keuze om in Portugal een resort op te starten. Nog steeds hebben we er veel plezier in. Wynand en ik hebben nog twee andere zoons en Lies heeft nog één zoon in Nederland. Met hen en onze verdere familie en vrienden hebben we goed contact via internet en skype. Verder kijken we ’s avonds altijd naar het acht uur-journaal en vaak naar andere Nederlandse tv-programma’s. En we proeven Nederland, want hier vlakbij is een supermarkt met Nederlandse producten zoals Unox rookworst, pindakaas en hagelslag. We blijven natuurlijk wel Nederlanders.’
Kijk voor meer info op de site van MONTE DO CASARÃO
Meer over dit gebied
Meer weten over deze streek? Kijk dan naar onze reportage *Portugese zuidwestkust
[mappress mapid="846"]
Plaats een reactie
