Eten, drinken, dansen in Madrid
Een van Madrids populairste eetadressen zit pal naast Room Mate Mario (zie ‘Hotels’). Da’s handig. Restaurant La Viuda Blanca (‘De Witte Weduwe’), lekker ruim en met veel gekleurd licht, verandert na etenstijd op miraculeuze wijze in club La Viuda Negra (‘De Zwarte Weduwe’). Twee-in-een, da’s ook handig. Uit de keuken komt mediterraanse fusion, de weduwe shaket ook goede cocktails, heeft een lunchmenu voor 11 euro en verzorgt een puike zondagse brunch. Wel even reserveren. www.laviudablanca.com.
Nog zo’n restaurant dat later transformeert tot club is Ramses, ingericht door niemand minder dan designgoeroe Philippe Starck. Verwacht dus veel gekleurd licht, grillige stoelen en met nepbont beklede loungebanken, Oscar-achtige klatergouden beeldjes, pompeuze kandelaars en bizarre toiletten – samen gek genoeg toch een stijlvol interieur. En o ja, het eten is ook lekker. www.ramseslife.com
Een broodjeszaak met een tweesterrenkok, dat is La Paninoteca d’E. Hier kun je terecht voor ‘fast-food d’e lujo’: gastronomisch verantwoorde pizza’s en sandwiches met bijvoorbeeld foie gras en mango, Iberische ham en witte truffel of zalm en mascarpone. Ook prima salades en raciones, om gelijk op te eten of mee te nemen, en alles tegen Michelin-onwaardige (dus lage) prijzen – handig voor een picknick in het park.
Casa Botín dateert uit 1725 en schopte het zo als ’s werelds oudste restaurant tot het Guinness-Recordboek. Volgens de overlevering werkte Goya hier voordat hij het maakte als schilder, en Ernest Hemingway was een stamgast. Toeristische boel, dat wel, maar een leuke ervaring. Op de kaart Spaanse klassiekers en de huisspecialiteit is net zo traditioneel als de zaak zelf: geroosterd speenvarken. www.casabotin.com.
De naam doet het al vermoeden: Alhambra is een stukje Andalusië in Madrid. De antieke tapasbar uit 1929 vol kleurige azulejos, hangende hammen, stierenkoppen en puike tapas, werd beroemd door Pedro Almodóvars ¿Qué he hecho yo para merecer esto! “Als je Graná [Granada] niet hebt gezien, heb je niets gezien,” verzucht Abuela in de film. Victoria 9.
Viuda de Vacas is een tapasbar uit 1903 als een teletijdmachine: een zinken bar, haardvuur en krappe gietijzeren wenteltrap naar de eerste verdieping, waar berengenas a la crema (aubergine in romige wittewijnsaus), rabo de toro (ossenstaart gekookt in tijm en knoflook), gallina en pepitoria (haan in amandelbotersaus) en pimientos de Padrón (Galicische gegrilde groene pepertjes) op tafel komen. Tapas om je vingers bij af te likken. Cava Alta 23.
De casas regionales hebben ten doel de cultuur en gastronomie van verschillende andere Spaanse steden en regio’s te promoten. De meesten hebben een wijnbar, tapasbar of restaurant met louter lokale lekkernijen op de kaart. Langs Galicische gegrilde visjes, Andalusische tapas, Baskische bacalao en Catalaanse cava: een culinaire rondreis door heel Spanje, makkelijk met de Madrileense metro. www.fecarema.com.
Museo Chicote is een antieke cocktailbar uit 1931 en Madrids beroemdste. In het mahoniehouten art deco-interieur nipten diva’s als Grace Kelly, Ava Gardner en Bette Davis er aan hun manhattan of mojito naast Pedro Almodóvar, Salvador Dalí en, daar is ie weer, Ernest Hemingway. Aan het interieur is niets veranderd, nieuw zijn wel de nachtelijke dj’s. www.museo-chicote.com.
Hoogzomer? Op naar Giangrossi, de leukste ijssalon van Madrid. Geen gat in de muur met morsige stoeltjes en tafeltjes en fabrieksijs, maar ruim en licht met een chocoladebruine bar en luie witte loungebanken. Huisgemaakt ijs in gekke smaakjes: rode grapefruit, dulce de leche, mascarpone of limoen-gember. Giangrossi klinkt trouwens Italiaans, maar komt uit Argentinië. www.giangrossi.es.
Madrids populairste megaclubs zijn Kapital en Pachá, adressen resp. Serrano 41 en Gabana 1800. Haal het niet in je hoofd om voor enen te komen en hou na drieën rekening met lange rijen voor de deur. Geen punt; in Madrid is het ’s nachts overal feest, ook op straat.
Plaats een reactie
