Peru: Parque Nacional Del Manu

In REIZEN 5/2011 staat een artikel over een 5-daagse trip, de Ecologische & Culturele Tour  van Pantiacolla Tours naar het Nationale Park Manu. Per busje, boot en (voor wie wil) een stukje per raft. Hier op reizen.nl vindt u twee bijbehorende filmpjes.

 

Altre Madre de Dios: Raften van Pilcopata naar Atalaya

Om vijf uur staan we op, waarna we nog een stuk met de bus rijden, tot Pilcopata, een wat schurftig dorp in het laagland, op de drempel van Manu. Kalkoenen en varkens spelen langs de stoffige piste. Pilcopata bezit een internetcafé, apotheek, openbaar toilet en een stalen brug over de rivier. Die laatste vervangt de oude houten brug die een vrachtwagen aan gort denderde, waarna de truck in de schuimende Alto Madre de Dios plonsde.

José: ‘Wie wil kan nu naar Atalaya met onze bus, maar je kunt er ook heen met Chico!’

Chico blijkt een breedgrijnzende gids die redelijk Engels spreekt. Hij heeft een stevige rubberboot met zes peddels. Want jawel beste lezer, wij gaan nu raften op de Hoge Moeder van God. Chico voorziet eenieder van helm en zwemvest, en na een korte instructie (‘Forward = voorwaarts, back = terug, left = links en right = rechts, snappen jullie dat?’) nemen we in de onrustig wiebelende boot plaats. Wat volgt is een feest, zie ook dit filmpje:

 

Roeistuiterend klieven we het regenwoud, genietend van apen, ijsvogels (formaat kip), ibissen, gieren, ara’s en drijvende papaya’s. Af en toe houden we de peddels stil, zwijgend luisterend naar de volgende stroomversnelling. Chico: ‘De rivier maakt deel uit van de bovenloop van de Amazone, dus als je nu maar lang genoeg doorpeddelt, vaar je via Brazilië en Atlantische Oceaan terug naar huis.’

Chico’s brede grijns verdwijnt voor even als hij praat over de kwetsbaarheid van het woud en het gekonkel van de oliemaatschappijen. ‘Ze sturen mannen naar de dorpen. Mannen met mooie praatjes die geld beloven en tweespant zaaien. Zelfs binnen families ontstaan ruzies.’

We leggen aan in Atalaya, een dorp met een klein haventje en een school, winkel en eethuis. Hier nemen we afscheid van Chico.

Pantiacolla Lodge: Slapen tussen apen in Manu

De stad Cuzco trekt 1,5 miljoen toeristen per jaar. Daarvan gaan er hooguit 3000 naar Manu, een Nationaal Park zo groot als de helft van Nederland, dat vrij geïsoleerd ligt. Aan de oostkant van de Andes en op een hoogte van 150 tot ruim 4000 meter boven zee, waardoor je er bijna alle ecologische zones van Peru aantreft én Manu volstrekt uniek is qua biodiversiteit. Hier worden nog onbekende dieren en planten gevonden, en hier wonen jaguar, reuzenotter en zwarte kaaiman samen met, diep in de jungle, indianen die geen contact met de rest van de wereld hebben. Peru verklaarde Manu in 1973 tot beschermd gebied en UNESCO bestempelde het park in 1987 als werelderfgoed.

Marianne van Vlaardingen is een Nederlandse biologe, die als student al in ban van het regenwoud raakte. Zes jaar woonde ze in het Nationaal Park Manu, in de jungle, waar ze ook een eco-lodge heeft gebouwd, aan de voet van het Pantiacolla-gebergte. Verder staat ze aan het hoofd van Pantiacolla Tours, een organisatie die vanuit een kantoortje in Cuzco, vlakbij de Plaza de Armas, excursies organiseert.

Zowel thuis voor je pc als in Cuzco kun je verschillende excursies naar eco-lodges in N.P. Manu boeken, bijvoorbeeld via InkaNatura Travel en Pantiacolla Tours. Wij kozen voor Pantiacolla, waarover de Rough Guide Peru schrijft: ‘serieuze, avontuurlijke eco-reizen’. Onze tour ($ 695/€ 490 per persoon, all inn m.u.v. persoonlijke uitgaven), duurde 5 dagen, maar langere tours zijn ook mogelijk. Meer info: www.pantiacolla.com. Of bekijk, voor een (klein) tipje van de sluier, dit filmpje:

Het is ook mogelijk om via SNP Natuurreizen een trip met Pantiacolla Tours te boeken als ‘bouwsteen’ van een grotere Peru-reis. Beste reistijd: voor het hoogland en de jungle: mei t/m september, na de regentijd.

false