Piramiden van Belgie
Terrils zeggen de Walen: afvalbergen. In België, tussen Luik en Charleroi liggen er een kleine tweehonderd in het landschap, een verstilde erfenis van de vroegere mijnbouw. Op zoek naar de schoonheid van het industrieel erfgoed. ‘Terrils zijn net piramiden, je moet het alleen even zien.’
Download de PDF van de reportage ‘De Piramiden in België’
Bekijk hier meer foto’s van de terrils van Wallonië
Wil je meer weten over de geschiedenis van de terrils van Wallonië? Dan mag je deze vier musea niet mag missen.
1. Le Bois du Cazier: Herdenk de mijnramp
In de ochtend van 8 augustus 1956 brak er brand uit in een van de mijnschachten van le Bois du Cazier. De mijnwerkers die op dat moment aan het werk waren, raakten op bijna duizend meter diepte opgesloten en kwamen vrijwel allemaal om het leven. Het ging in totaal om 262 mijnwerkers, onder wie 136 Italianen, 95 Belgen en daarnaast ook Grieken, Polen, Russen, Marokkanen en Turken – de jongste was veertien jaar. Het was de grootste mijnramp in de Belgische geschiedenis. Vijftig jaar later werd een herdenkingscentrum ingericht, waar portretten van de omgekomen mijnwerkers hangen en hun namen worden voorgelezen. In het museum, zijn koperwalsen, stoommachines, ketels en gietvormen te zien. Indrukwekkend is ook de documentaire, die beelden laat zien die deel uit zijn gaan maken van het collectief bewustzijn in de mijnstreek: vrouwen die zich vastklampten aan het ijzeren hek, wanhopig vragend naar nieuws. Een aantal mijnwerkers wordt geïnterviewd. ‘Je moet begrijpen dat wij eigenlijk slaven waren’, zegt Silvio di Luzio, een van de Italiaanse mijnwerkers in de documentaire. ‘Tussen 1946 en 1956 werkten we als slaven ’In de doucheruimte hangen de kleren van de mijnwerkers nog aan haken aan het plafond. In een vitrine liggen persoonlijke bezittingen: foto’s, een pakje sigaretten, een doosje lucifers.
Le Bois du Cazier, Rue du Cazier 80, Marcinelle (voorstad van Charleroi, 240 km/2.30 u rijden vanaf Utrecht). Toegang € 6. Maandag gesloten. Meer informatie: tel. 0032 (0)71 88 08 56.
2. Blegny-Mine: Met mijnwerkers onder de grond
Het bijzondere aan de mijn van Blegny is dat deze op een plateau ligt. Daardoor ligt een deel van de mijngangen boven het grondwater. Waar andere mijnen vol water liepen, na het stoppen van de steenkoolontginning, zijn die van Blegny-Mine nog toegankelijk. Oud-mijnwerkers geven rondleidingen. Er is ook een mijnmuseum, een toeristentreintje en uitleg bij de biotoop van terril van Blegny.
Blegny-Mine, Rue Lambert Marlet 23, Blegny (27 kilometer of een half uurtje rijden vanaf Maastricht). Bezoek aan de steenkoolmijn van 2 uur inclusief film, onder begeleiding van gids: €8,50. Maandag gesloten. Meer informatie: tel 0032 (0)4 387 4332
3. Musée de l’Iguanodon de Bernissart: Een bijzondere vondst
Deze indrukwekkende dino is een Iguanodon Bernissartensis, maar Corinne Detrain van het Musée de l’Iguanodon noemt hem ook wel gewoon Jules, naar Jules Cretteur, de mijnwerker die in de mijn van Bernissart de dinosauriërbotten ontdekte. Tussen 1878 en 1881 werd hier in Bernissart een ongeëvenaarde vondst naar boven gehaald. ‘Het was de eerste en enige keer dat er zoveel complete dinosauriërskeletten werden gevonden.’ De skeletten werden overgebracht naar het Museum van Natuurwetenschappen in Brussel, maar sinds zes jaar staat één ervan weer hier in Bernissart. Het is het pronkstuk van het kleine museum. Behalve Jules zijn er nog veel meer fossielen te zien, waaronder stukken versteend oerbos en ammonieten ter grootte van een bijzettafel. Bovendien is er een bijzondere collectie stenen en mineralen van over de hele wereld, zoals het hemelsblauwe cavansiet uit India.
Maison des Terrils Informatiecentrum in een voormalige wasinstallatie van de mijn in Saint Nicolas.
Plaats een reactie
