Thailand op de bonnefooi

Zoef! Slechts 15 minuten duurt de nieuwe Airport Link-skytrain van luchthaven Suvarnabhumi naar het treinstation Makkasan in het centrum van Bangkok. Kosten: 150 baht (€ 3,75) voor de nonstop service of 45 baht (€ 1,15) voor de stoptrein.

Per tuktuk knetter ik naar Banglamphoo, een oud wijkje stampvol reizigers van overal en nergens. De driewieler scheurt mij dwars door het centrum, naar het Erawan House, een prettig guesthouse tussen Khaosan Road en de Chao Phraya rivier.

Voor wie het nog niet weet: op Khoasan Road tref je vooral jeugdige backpackers met staartjes, bandana’s, sikjes, enkelbandjes en teenringen, én alles wat zij wensen, zoals internetcafé’s, reisbureautjes, laundry-service, massage, boekwinkels, kleermakers, stoomcursussen Thais koken, boksen, mediteren, enzovoort. Vrouwen van de Akha en Hmong (bergvolken) verkopen traditionele hoofddeksels, oorbellen en andere snuisterijen.

En elke avond is er live muziek (van Johny Cash-imitator tot U2-coverband) en een drukke markt met kappers, fake-perskaarten, bootleg CD’s en, uiteraard, veel eten. Klassiek zijn de gefrituurde sprinkhanen en flesjes waarin behalve sterke drank ook een dood reptiel zit. Erg ‘in’ op dit moment is de nylonkous met print voor om je arm, zodat het lijkt alsof je daar een stoere tatoeage hebt, en de voetmassage in een aquarium door middel van duizend aan teenschimmel verslaafde guppen.

De brede Chayo Praya stroomt dwars door de stad. Via boten, zoals de Chao Phraya Expres, spetter je voor een handvol baht naar bijvoorbeeld Wat Phra Keo in het koninklijk paleis of Wat Pho, twee waanzinnige tempels.

Dit is dan Wat Phra Keo. Dat wil zeggen, de buitenkant van deze tempel. Geloof het of niet, maar de binnenkant, waarin de legendarische Smaragden Boeddha zit, het beroemdste beeld van Thailand, is nog indrukwekkender.

Hua Lamphong is het relatief kleine centraal station van giga-metropool Bangkok. vanuit Bangkok lopen vijf spoorlijnen naar het noorden, noordoosten, oosten, noordwesten en zuiden van het land. Hua Lamphung, het hoofdstation, is per metro bereikbaar. Voor nachtritten kun je een plaats in een slaapwagon reserveren. De derde klas is spotgoedkoop, maar alleen aan te raden voor korte afstanden. Ik ga naar Chiang Mai.

Chiang Mai. Net als Bangkok heeft deze stad alles voor de reiziger, van antieke tempels tot spirituele boekwinkels en eko-verantwoord slingeren door het regenwoud. Wat is hier wel anders? Chiang Mai is geen heksenketel, vrijwel alles is te belopen en de mensen zijn nóg vriendelijker.

Kamer 203 van de Pagoda Inn, een van de meer dan honderd guesthouses die de stad rijk is, wordt mijn kamer. Met teakhouten vloer, tweepersoons bed, warme douche, regelbare airco en een balkon naast een frisgroene boom waarin twee roodborstjes kwinkeleren. Ook vanaf een steiger klinkt gezang, vier schilders zetten de bot (het centrale heiligdom) van Wat Dokeung in de goudverf.

‘Naga’s zijn mythische watermonsters, ze bewaken tempels en zorgen voor vruchtbaarheid’, vertelt schrijver/journalist Sjon Hauser, die al sinds 1983 in Chiang Mai woont.

Klik hier voor nog eens 10 foto’s

Klik hier voor eerder verschenen reportages

[mappress mapid="182"]