Musea en kerken in Venetië
Voor een bezoek aan een van de Venetiaanse musea en kerken voel ik me altijd weer voor dit dilemma gesteld: ik wíl niet ergens naar binnen, want buiten is zo ongelooflijk veel te zien, en bovendien is Venetië zelf al een groot openluchtmuseum. Maar minstens tien musea, kerken en scuole zijn niet te missen. Een greep uit de mooiste, beste of opmerkelijkste. Nog even dit vooraf: als je in Venetië een museum bezoekt kom je vaak de naam ‘Scuola’ tegen. Scuola staat voor een broederschap met een nobel doel, waarvan de rijken lid waren. Ze hadden een sociale missie (bijdrages voor ziekenhuizen en weduwen en wezen), maar de vooral de rijke Scuole bezaten vaak palazzo’s, om te vergaderen, met belangrijke kunstwerken, opgedragen aan de heilige schutspatroon van de scuola.
Onvermijdbaar. Het is het leukste museum om in rond te dwalen, alleen al door de geweldige ligging aan het Canal Grande met aantrekkelijke terras aan het water, een van mijn lievelingsterrassen om op adem te komen. Uitgebreide collectie moderne kunst. Peggy Guggenheim was excentrieke rijke Amerikaanse dame (let op de foto’s van haar in het museum) die kunstwerken uit de 20ste eeuw vergaarde en kunstenaars hielp. Ze stierf in het museum in 1979. Let op: in de tuin liggen haar 14 lievelingshondjes begraven, een attractie die soms meer kijkers trekt dan de schilderijen van Klee, Braque, Magritte, Picasso en Chagall ín het palazzo. www.guggenheim-venice.it
Het belangrijkste museum van de stad en ooit eigendom van de Scuola de Carita. Je gaat hier allereerst heen voor het fraaie overzicht van Venetiaanse schilderkunst. Toppers zijn Bellini (Giovanni en Gentile), Carpaccio, Titiaan, Tintoretto en Canaletto. En natuurlijk Castelfranco da Giorgione, met zijn ‘De Storm’, een van de fraaiste landschappen van de Europese schilderkunst, een poëtische renaissance-landschap. De Accademia is een ongelooflijk overdadig museum met zo’n 24 zalen. Beperk je tot de mooiste zalen anders kom je de deur niet meer uit, bijvoorbeeld zaal 5, waar Giorgiones De Storm hangt. Of zaal 10, waarin ik vooral gegrepen werd door een vroeg schilderij van Tintoretto met de opmerkelijke naam: Het wonder van Sint-Marcus die de slaaf bevrijdt. Het Accademia ligt aan de voet van de Ponte Accademia, voor de deur ligt een uiterst genoeglijk terras, tikje duur en commercieel maar prachtligging aan de Ponte en aan het Canal Grande, voor als je moe en dorstig van de kunst bent geworden. Direct rechtsaf als je het museum uit komt.
De 15de-eeuwse Scuola van San Rocco – doel: armen helpen – bezat een prachtig gebouw en een groot aantal leden. Huisdecorateur was niemand minder dan Tintoretto. De Scuola is nu een museum en concertgebouw. Het gebouw bevat 54 schilderingen (op muren en plafonds) van Tintoretto, door hem in een periode van 23 jaar geschilderd, volgens boeken en de gids ‘zonder enige assistentie’. De grote zaal, met scènes uit het Oude Testament, is zeker bij binnentreden een magische ervaring. Het is een goed idee om een audioguide bij de kassa te huren, anders raak je al snel de draad kwijt. Let op: in sommige zalen vind je spiegels, handig om rustig naar het plafond te kijken, want anders wordt het bezoek een vermoeiende ervaring. Let ook op de voorgevel van de Scuola Grande di San Rocco.
De witte kerk met de grote halfronde koepel die je vanaf het eiland San Marco zo verleidelijk ziet liggen, een van de tien landmarks van Venetië. De Salute ligt op het puntje van Dorsoduro; een halteplaats van lijn 1 ligt voor de deur (een halte vanaf San Marcoplein). De grote barokkerk uit de 17de eeuw staat als een stenen poortwachter aan de toegang van het Grande Canal. De nadering is nog iets mooier dan het interieur, dat vrij statig is.
Een niet spectaculair maar gewoon leuk museum is het Museo Storico Navale (Catello 2148, Riva S. Biagio), het Scheepvaartmuseum. Mooie, simpele, rode gevel, natuurlijk gericht op het water. Hier leer je de basis van de rijkdom van Venetië: de voor de tijd moderne scheepvaarttechnieken. Voor liefhebbers van kaarten, schilderijen, vlaggen, schetsen, modellen en allerlei zeevaartgereedschap. Mooi gelegen aan de boulevard van Castello, op zichzelf al een wandeling waard.
Pal aan in de Strada Nuovo, de mooie drukke winkelstraat van Cannaregio. Meest luisterrijke gotisch palazzo van de stad, niet voor niets Het Gouden Huis genoemd. De gevel – het visitekaartje van de rijke koopman – is echt de klapper van het Canal Grande, niet te missen als je er op boot 1 langs vaart. Het Ca’ D’Oro is gebouwd begin 15de eeuw, in opdracht koopman Marino Contarini, en het lijkt wel wat op het Dogenpaleis van buiten, door de vele gotische lijnen. Binnen in huis is het mooi en weelderig, en mogelijk is het uitzicht vanuit de loggia’s (de balkons) op het Canal Grande, nog wel het mooist. Je kunt dan een beetje meevoelen hoe het was om in die dagen om rijke koopman te Venetië te zijn. In het Casa d’Oro is op de 1ste en 2de etage kunstgalerie Galleria Franchetti gevestigd, met een imposante verzameling schilderijen, waaronder de machtige Sint Sebastiaan van Andrea Mantegna.
Als je toch op de Campo Santa Margherita in Dorsoduro (zie onder) bent, loop even het plein in zuidwestelijke richting af naar de Scuola Grande dei Carmini, de Scuola van een broederschap van karmelieten, een 18de-eeuwse scuola. Het gebouw laat weer zien waartoe een liefdadigheidsinstelling in staat is. Je gaat een mooie trap op en belandt in de zaal waar de leden bijeenkwamen, met schilderingen van Tiepolo uit de 18de eeuw, die gespaard bleven van de roofzucht van Napoleon
8. Nog één kerk, als je toch door Cannaregio loopt te dwalen: de Madonna dell’Orto. Beetje verstopt aan de bovenkant van Cannaregio, je moet ‘m echt weten en zoeken. In deze gotische kerk, die echt een hele mooie façade heeft, aan een groots pleintje, ligt de grote schilder Tintoretto begraven (in de rechter koorkapel). In het koor hangen twee enorme doeken van Tintoretto. Neem buiten even afstand van de kerk om de uivormige koepel op de Campanile niet te missen, het fraaie herkenningspunt van de wijk Cannaregio.
Uiteraard begint een bezoek aan Venetië met een visite aan de Basilica di San Marco en het Palazzo Ducale (Dogenpaleis) aan de Piazza di San Marco. De basiliek – gebouwd in 830 om de stoffelijk resten van St.-Marcus in onder te brengen (eerlijk geroofd ini Alexandrië) – is het kloppend, geestelijk hart van V. en een van de mooiste middeleeuwse gebouwen ter wereld, vol oosterse en westerse weelde. Niet te missen: de mozaïeken en de bronzen paarden.Het Dogenpaleis was de regeringszetel en residentie van de meeste Venetiaanse Dogen. De gevel is is een van de bekendste en meest gefotografeerde ter wereld, een hoogtepunt van gotische architectuur.
Tip: ga hier heel vroeg heen, anders loop je echt voetje voor voetje door de basiliek en zijn de wachttijden erg lang. Vlak voor sluitingstijd is het ook wat rustiger in kerk en musea. Altijd doen: beklim (pak uiteraard de lift) de Campanile, de klokkentoren op het San Marco. Voor dag 1 in Venetië aan te raden, omdat je een goed beeld van de stad en de verschillende delen krijgt.Voor genieten van buitenaf: na tien uur ’s avonds is het San Marco-plein op z’n mooist, de gebouwen mooi aangelicht, lekker stil, een ideale sfeer om de vroegere macht en rijkdom van de Dogen in je gemoed te laten bezinken. In elke reisgids worden tientallen pagina’s aan basiliek, dogenpaleis en omringende musea (Museo Corre!) gewijd, het zou onzin zijn die hier nog eens dunnetjes over te doen.
Plaats een reactie
